Πρώτες Βοήθειες — Νέος Νόμος, Εκπαίδευση ΕΝΑΚ & Πρακτικά Περιστατικά

Στο προηγούμενο επεισόδιο μιλήσαμε για τον νέο νόμο που αφορά την εκπαίδευση των πρώτων βοηθειών στις επιχειρήσεις. Σήμερα έχουμε καλεσμένο στην εκπομπή τον κύριο Γιοβανίδη, διευθυντή της Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας. Νίκο καλησπέρα.

Καλησπέρα γεια σας σε εσένα και φυσικά να πούμε έτσι μια καλησπέρα σε όλους τους ακροατές και σε όλους τους τηλεθεατές σου. Θα ήθελα λίγο να μας πεις τι έχει γίνει με αυτό το νέο νόμο και τι ισχύει για τις επιχειρήσεις και τις πρώτες βοήθειες. Είναι μια πρωτοβουλία που κάνει το κράτος με την νομοθεσία που βγήκε τώρα που από 1η Ιανουαρίου του 2026 είναι υποχρεωτική η εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες μέρους του προσωπικού.

Μάλιστα αν η επιχείρηση είναι μεγάλη τότε είναι υποχρεωτικό 100% για να μπορέσουμε αυτόν τον τρόπο στελέχη της επιχείρησης να εκπαιδευτούνε. Και όλο αυτό έρχεται μετά από χρόνιο αίτημα των επιχειρήσεων αλλά και των περιστατικών. Τα οποία καταγράφονται και στατιστικά, αυτή τη στιγμή έχουμε μια πολύ καλή εικόνα στην Ελλάδα και μας οδήγησε στο να μπορέσει έτσι σιγά-σιγά να ωριμάσει η πολιτεία και να το ζητήσει αυτό, να απαιτηθεί για να μπορέσουμε να προλάβουμε.

Όλη η δουλειά είναι η πρόληψη και φυσικά πάντα πάει και η θεραπεία. Ως ναυαγοσώστης, ως Ναυαγοσωστική Ακαδημία, πόσα περιστατικά έχεις δει που οι πρώτες βοήθειες έχουν σώσει πραγματικά μια ανθρώπινη ζωή; Ξέρεις, είναι σημαντικό ότι εγώ σαν διευθυντής της ΕΝΑΚ, της Ελληνικής Ναυαγοσωστικής Ακαδημίας έχοντας εκπαιδεύσει 12,5 χιλιάδες ναυαγοσώστες εδώ και 30 ολόκληρα χρόνια τώρα, πάρα πολλά επεισόδια συμβαίνουν μες στο χώρο εργασίας αλλά πολλά επεισόδια συμβαίνουν και εκτός χώρου εργασίας. Μπορεί να έχουμε ένα ατύχημα στο σπίτι μας, στον εργασιακό χώρο, στην εκδρομή μας, σε μια διασκέδαση.

Η γνώση των πρώτων βοηθειών μας κάνει ισχυρούς απέναντι κυρίως στο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι την ώρα που γίνεται ένα ατύχημα δεν αντιδρούνε. Μένουν τελείως θα λέγαμε αμήχανοι. Εκεί είναι το πρώτο μεγάλο μυστικό.

Μετά το δεύτερο είναι ο πανικός. Και τρίτον είναι η γνώση όπου με μια δομή μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ένα περιστατικό. Φυσικά ξέρεις ότι εγώ αυτή τη στιγμή σου κάνω το δικηγόρο του διαβόλου γιατί και εγώ προσωπικά έχω εκπαιδευτεί στην ΕΝΑΚ ως ναυαγοσώστης και ξέρεις και προσωπικά ως φίλος ότι μου έχει τύχει δύο φορές στη ζωή μου μέσα στα 15 χρόνια που έχω εκπαιδευτεί στις πρώτες βοήθειες να σώσω δύο δικούς μου ανθρώπους από πνιγμό.

Από πνιγμό και όχι στη θάλασσα, από πνιγμό σε εστιατόριο και από πρώτες βοήθειες στο σπίτι. Θα ήθελα λοιπόν να δώσουμε λίγο στον κόσμο να καταλάβει πόσο σημαντικές είναι οι πρώτες βοήθειες και πόσες φορές έχεις δει με τα μάτια σου εσύ και να μας περιγράψεις κάποια περιστατικά που όντως οι πρώτες βοήθειες ήταν τόσο σημαντικές.

Αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο για να καταλάβει ο κόσμος ότι το ατύχημα μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Και όχι μόνο προετοιμασμένοι, αλλά να είμαστε με το σύγχρονο τρόπο προετοιμασμένοι. Και ας πούμε ένα παράδειγμα.

Όταν έχω ένα ατύχημα μπροστά μου, με τη σύγχρονη πλέον εκπαίδευση των πρώτων βοηθειών, πλέον εφαρμόζουμε πίνακες. Αυτό ονομάζεται τυποποιημένες κινήσεις. Άρα όταν έχω μπροστά μου ένα επεισόδιο το οποίο έχει να κάνει με μια θερμοπληξία ή έχω έναν τραυματισμό, πλέον με τις νέες πρώτες βοήθειες, την εκπαίδευση που εφαρμόζει η ΕΝΑΚ, το οποίο είναι κάτω φυσικά από τον ILKOR και τον ERC...

...αυτοί είναι οι παγκόσμιοι και ευρωπαϊκοί οργανισμοί, άρα δεν κάνουμε ό,τι θέλουμε. Υπάρχουν διαδικασίες. Στις διαδικασίες νομικά καλυπτόμαστε.

Εκεί πρώτον... - Δηλαδή υπάρχουν πρωτόκολλα με λίγα λόγια. - Υπάρχουν πρωτόκολλα.

Να καταλάβει ο κόσμος ότι είναι νομικό. Σε ένα δικαστήριο πέρα από τον αλτρουισμό, πέρα από τον καλό Σαμαρείτη, πέρα από το ότι θα επεμβούμε όλοι μας, το θέμα είναι και νομικό. Ο εισαγγελέας θα σε ρωτήσει: "Γιατί τον ακούμπησες; Για ποιο λόγο επενέβηκες;" Πρέπει να έχεις γνώσεις.

Το φυσικά πιστοποιημένες γνώσεις είναι αυτό που απαιτεί και το κράτος για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις. Για μισό λεπτό εδώ πέρα, εδώ πέρα είναι κάτι πολύ σημαντικό. Είχαμε δει πρόσφατα στις ειδήσεις περιστατικό που κάποιος είπε ότι είναι γιατρός προκειμένου να τον αφήσουνε να δώσει πρώτες βοήθειες.

Εάν κάποιος είναι πιστοποιημένος στις πρώτες βοήθειες, μπορεί να παρέχει τις πρώτες βοήθειες χωρίς να έχει κάποιο νομικό πρόβλημα σε οποιονδήποτε; Απ' τη στιγμή που έχεις ένα χαρτί, σημαίνει ότι έχεις δώσει εξετάσεις, σημαίνει ότι έχεις πιστοποιηθεί, σημαίνει ότι έχεις παρακολουθήσει το σεμινάριο, σημαίνει ότι ξέρεις τη διαδικασία. Και όπως ανέφερα και πριν, οι τυποποιημένες πλέον κινήσεις, οι πίνακες δηλαδή πλέον που υπάρχουν, και σε κάνουνε νομικά κατοχυρωμένο αλλά και ηθικά κατοχυρωμένο. Γιατί πάντα μπαίνει το ζήτημα: "Θα μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο; Μήπως θα μπορούσα να βοηθήσω κάπως διαφορετικά;" Το ηθικό ζήτημα μπαίνει πάντοτε στους δικούς σου ανθρώπους.

Όταν όμως καλείσαι να βοηθήσεις κάποιον έξω, πολλές φορές το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι: "Να βοηθήσω ή θα μπλέξω;" Γιατί αυτό το έχουμε δει πολλές φορές να γίνεται. Σε αυτή την περίπτωση, κάποιος ο οποίος έχει κάνει πρώτες βοήθειες, καλύπτεται νομικά ως ένα σημείο; - Καλύπτεται απ' τη στιγμή που έχει πιστοποίηση. Πιστοποίηση.

Το οποίο με φέρνει τώρα στην επόμενη ερώτηση: Τι σημαίνει πιστοποίηση; Πιστοποίηση σημαίνει την παρακολούθηση μιας σχολής πρώτων βοηθειών αναγνωρισμένη, στην οποία έκανες όλα αυτά τα μοντέλα και όλες αυτές τις διαδικασίες ώστε να πιστοποιηθείς ότι ξέρεις πλέον βάσει όπως ορίζει η ευρωπαϊκή νομοθεσία τα θέματα.

Δηλαδή όταν πας σε μία σχολή, η σχολή είναι κάτω από κάποιον οργανισμό ευρωπαϊκό. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός μας δίνει ακριβώς τι πρέπει, ποια θέματα, ποια κεφάλαια πρέπει να αναπτύξουμε. Αυτά τα αναπτύσσεις μέσα στη σχολή, δίνεις γραπτές θεωρητικές και προφορικές εξετάσεις...

Τις οποίες τις δίνεις στη σχολή; Όχι στο Υπουργείο κάπου; - Στη σχολή, στη σχολή τις δίνεις. Και από κει και πέρα μετά πιστοποιείσαι είτε με ελληνικό πτυχίο είτε με διεθνές πτυχίο. Αυτό πλέον είναι θέμα επιλογής.

Και για να πιστοποιηθεί κάποιος, σε τι σχολή μπορεί να πάει; Δηλαδή για παράδειγμα η ΕΝΑΚ κάνει τέτοιου είδους πιστοποιήσεις; Η ΕΝΑΚ κάνει πρώτες βοήθειες, είναι πιστοποιημένη και αναγνωρισμένη απ' το Υπουργείο Ναυτιλίας, που σημαίνει ότι έχει πολύ ισχύ το πτυχίο. Ταυτόχρονα εμείς σαν σχολή έχουμε και ένα διεθνές πτυχίο συνεργασία με την EFR. Η οποία EFR είναι ένας διεθνής οργανισμός, γιατί έχουμε και πελάτες οι οποίοι θέλουν ένα πτυχίο το οποίο να έχει και διεθνή εμβέλεια λόγω του ότι μπορεί να έχουν πελάτες οι οποίοι είναι εκτός Ελλάδος...

...ή το κυριότερο από όλα να έχουν ένα δεύτερο χαρτί διεθνές γιατί θέλουν να κατοχυρωθούν σε περίπτωση που ένα ξενοδοχείο ή ένας μοτοργιότ ή ένας που κάνει τουριστικές θα λέγαμε έτσι δραστηριότητες ή οτιδήποτε άλλο, ένα δεύτερο χαρτί διεθνές τον βοηθάει να είναι πιο κατοχυρωμένος. Φυσικά όλο το μυστικό είναι πρώτον στο πτυχίο και το δεύτερο μυστικό είναι στη γνώση. Και η γνώση πια είναι τυποποιημένη.

Δηλαδή πλέον δεν σκεφτόμαστε περίπου τι να κάνουμε, ακολουθούμε ένα μοντέλο. Και έτσι με αυτόν τον τρόπο έχει αποδειχθεί, για να έρθουμε σε αυτά που είπες πριν, ότι φέρνει αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα πλέον έρχεται θετικά.

Δηλαδή βλέπουμε ότι η εφαρμογή ας πούμε της ΚΑΡΠΑ, της καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης, η οποία έχει πλέον συγκεκριμένα βήματα. Τα οποία είναι και από τα απαραίτητα πλέον στο νόμο που πρέπει κάποιος να γνωρίζει. - Πολύ σημαντικό αυτό και η πνιγμονή είναι το νούμερο ένα.

Αν ακολουθήσουμε τα βήματα και αν μάλιστα έχουμε φροντίσει, γιατί πάμε στο επόμενο κομμάτι της υποστήριξης, ξέρεις ποιο είναι αυτό; Είναι η απινίδωση. Όταν πλέον βλέπουμε ότι από τις πωλήσεις σε όλη την Ελλάδα ότι απινιδωτές πωλούνται πλέον και μπαίνουνε σε πάρα πολλές επιχειρήσεις και σε πάρα πολλά σημεία. Και το οποίο πλέον είναι και υποχρεωτικό σε πάρα πολλά σημεία σε μεγάλες επιχειρήσεις.

Εννοείται. Και σε δημόσιους χώρους, αλλά δεν ξέρει κανείς να τους δουλέψει. Γι' αυτό έρχεται πλέον αυτός ο νόμος, έρχεται πλέον αυτή η διαδικασία για να μπορέσουμε έτσι να θωρακίσουμε τις επιχειρήσεις.

Όχι, τους πάντες. Γιατί ξέρεις το ατύχημα μπορεί να γίνει και σε ένα χώρο που να μην υπάρχουν απινιδωτές. Πες εσύ στο σπίτι όπως ανέφερες πριν.

Μπορεί κάποιος σπίτι να σου τύχει το βράδυ κάτι, ένας τραυματισμός, μια καρδιακή ανακοπή, όπου η γνώση είναι αυτή η οποία θα σώσει. Γιατί ξέρεις, στις 700 χιλιάδες καρδιακές ανακοπές που καταγράφονται κάθε χρόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μόλις το 5% πηγαίνει σπίτι του, που σημαίνει τι; Ότι ο θάνατος είναι τρομερός στο θέμα του μη έχω γνώση να κάνω αυτά που πρέπει να κάνω αμέσως. Και θα πω το πιο σημαντικό που μου έχει τύχει εμένα προσωπικά και το έχω δει δηλαδή σε μένα και ήταν αυτό το οποίο με ρώτησαν όλοι όσοι έχω περιγράψει περιστατικά δικά μου, αυτά τα δύο δηλαδή περιστατικά, είναι ότι: "Καλά ρε συ, πώς ήξερες τι πρέπει να κάνεις; Δεν κόλλησες εκείνη την ώρα; Δεν σταμάτησες; Δεν κόλλησες να κάνεις κάτι;" Και λέω: "Όχι, γιατί ήξερα τις διαδικασίες.

Ένα, ελέγχουμε αυτό, δύο ελέγχουμε εκείνο, τρία αν δεν υπάρχει σε αυτό ανταπόκριση, συνεχίζεις με το επόμενο." Άρα τι μιλάμε; Για πίνακα. Πρέπει να έχεις... - Πίνακα.

Και πολύ βασικό αυτό που περισσότερος κόσμος δεν το καταλαβαίνει, πώς να καλέσει το ασθενοφόρο. Τι να του πει στο τηλέφωνο. Έτσι, πολύ βασικό.

Το οποίο έχει να κάνει και με το πόσο σύντομα θα 'ρθει το ασθενοφόρο. Μπράβο. Εδώ να πούμε πια ότι δεν παίρνεις το 166, πλέον θα παίρνεις το 112, το ένα ένα δύο που είναι ο πανευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης κλήσης και ανάγκης.

Και να σου πω κάτι πολύ σημαντικό. Τόσο σημαντικό που και μόνο αυτό αν το κάποιος το ακούσει αμέσως θα τρέξει σε μια σχολή όπως είμαστε εμείς η ΕΝΑΚ, η Ελληνική Ναυαγοσωστική Ακαδημία να πάρει το πτυχίο των πρώτων βοηθειών. Αν σταματήσει η καρδιά του ανθρώπου για οποιοδήποτε λόγο, οποιοδήποτε λόγο, ηλεκτροπληξία, θερμοπληξία, υποθερμία, τραυματισμός, τα πάντα, πνιγμός, όλα, τότε η καρδιά του ανθρώπου μόλις σταματήσει, σταματάει να κυκλοφορεί και το αίμα, που μέσα έχει οξυγόνο.

Το οποίο οξυγόνο κρατάει ζωντανό τον οργανισμό και κυρίως το πιο ευαίσθητο όργανο που είναι ο εγκέφαλος. Όταν σταματήσει η καρδιά για οποιοδήποτε λόγο, στα 10 λεπτά θα επέλθει ο θάνατος. Στη μέση όμως υπάρχει ένα νούμερο, το 4, που σημαίνει ότι στα 4 λεπτά απ' τη στιγμή που θα σταματήσει η καρδιά ο ανθρώπινος εγκέφαλος αντέχει αυτή την έλλειψη οξυγόνου με αποτέλεσμα να μην έχουμε κάποιες θα λέγαμε επιπλοκές.

Απ' τα 4 λεπτά και πάνω, κάθε δευτερόλεπτο που περνάει Αλέξανδρε, εκατομμύρια κύτταρα νεκρώνονται με αποτέλεσμα στα 10 λεπτά να είναι τέτοιος ο όγκος που επέρχεται ο θάνατος. Το ζήτημα είναι ότι αν κάνουμε ΚΑΡΠΑ, δηλαδή τεχνητή αναπνοή μαζί με συμπιέσεις πάνω στο θύμα και περάσουμε τα 4 λεπτά, έχουμε αναπηρίες.

Βαριές αναπηρίες οι οποίες από κει και πέρα μετά όσο πηγαίνουμε προς το 10, πηγαίνουμε και σε πολύ άσχημες καταστάσεις. Άρα καταλαβαίνετε στα 4 λεπτά δεν προλαβαίνεις να πας πουθενά. Αγαπητοί, καταλάβετέ το.

Είναι θέμα χρόνου. Είναι θέμα τυποποιημένων κινήσεων, είναι θέμα πίνακα και είναι κυρίως θέμα χρόνου. Στα 4 λεπτά με αναμμένα τα alarm και τρέχοντας στο δρόμο απλά δεν θα φτάσετε ούτε στην είσοδο της πολυκατοικίας ή του κτιρίου που βρίσκεστε.

Το μόνο που χρειάζεται είναι γνώση, εκπαίδευση, επανάληψη. Ας πάμε λοιπόν τώρα στη γνώση και στην επανάληψη. Πόσο χρόνο χρειάζεται κάποιος για να μάθει πρώτες βοήθειες; Για να κάνει το βασικό σεμινάριο θα χρειαστεί να κάνει ένα περίπου 8 με 9 ώρες για να μπορέσει να αποκτήσει τη βασική δομή γνώσεων για να αντιμετωπίσει ένα περιστατικό.

Από κει και πέρα μετά κάποιος αν θέλει μπορεί να το επεκτείνει... Αυτό θα έλεγα τώρα, στις 8 ώρες είναι κάποιος ικανός να ανταπεξέλθει σε ένα περιστατικό; Ρωτάω, ρωτάω γιατί εγώ προσωπικά έχω κάνει πολλές ώρες πρώτες βοήθειες λόγω της ναυαγοσωστικής. Και λόγω των ειδικών ομάδων που ήμασταν στη ναυαγοσωστική έχω κάνει επανάληψη πολλές φορές, οπότε για μένα ήταν κάτι πολύ απλό.

Αλλά δεν έκανα μόνο 8 ώρες. Αυτό το ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση και μέσα από τους διεθνείς οργανισμούς όπου μας ορίζουν τα κεφάλαια, μας ορίζουν τι θα πούμε, μας ορίζουν τον όγκο της ύλης και των ωρών για να μπορέσουμε να είμαστε πιστοποιημένοι. Δηλαδή εάν θες να κάνεις το βασικό, το πρώτο βοηθειών, είναι αυτές οι 8-9 ώρες.

Από κει και πέρα μετά μπορείς να επεκταθείς και να εξειδικευτείς. Δηλαδή υπάρχουν πρώτες βοήθειες πια που φεύγουν πλέον από το κλασικό και μπορεί να πάμε πχ ας πούμε πρώτες βοήθειες για μικρά παιδιά, για βρέφη. Γιατί υπάρχουν γονείς που έχουν μικρά παιδιά που τους ενδιαφέρει πάρα πολύ και έρχονται στην ΕΝΑΚ, στην Ελληνική Ναυαγοσωστική Ακαδημία για να κάνουν πρώτες βοήθειες για μικρά παιδιά, για βρέφη.

Αυτό είναι το επόμενο που θα σε ρώταγα τώρα για τα παιδιά, γιατί στα παιδιά είναι τελείως διαφορετική κατάσταση. Σωστά. Διαφορετικά θα κάνεις ΚΑΡΠΑ σε έναν ενήλικα, διαφορετικά σε ένα παιδί, διαφορετικά θα αντιμετωπίσεις έναν πνιγμό και ούτω καθεξής.

Σωστά. Υπάρχουν ειδικά σεμινάρια για γονείς που θέλουν να εκπαιδευτούν στις πρώτες βοήθειες; Και πόσο σημαντικό θεωρείς ότι είναι για έναν γονέα να ξέρει πρώτες βοήθειες;

Για μένα το θεωρώ εκ των ουκ άνευ. Δηλαδή απ' τη στιγμή που έχεις ένα μικρό παιδί είναι παιδεία, είναι ωριμότητα, είναι πλέον θα λέγαμε υποχρεωτικό κάποιος να πάει να περάσει ένα σεμινάριο... Γιατί ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι πάρα πολλές φορές έχουμε διαπιστώσει άσχημες εξελίξεις με πνιγμονή.

Δηλαδή τα μικρά παιδιά έχουν την τάση να βάζουν οτιδήποτε μέσα στο στόμα τους. Αυτό είναι αναγνώριση. Αυτό όπως καταλαβαίνεις μπορεί να οδηγήσει άνετα σε μια πνιγμονή.

Και περιπτώσεις τραυματισμού. Όλα αυτά θα πρέπει η μαμά και ο μπαμπάς να ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουμε. Ξέρεις ο χειρότερος σύμβουλος είναι ο πανικός.

Η άγνοια και ο πανικός είναι αυτά που εμάς τους εκπαιδευτές και εμάς που ξέρουμε πρώτες βοήθειες και που είμαστε και στην πρώτη γραμμή του πεδίου λόγω της ναυαγοσωστικής, είναι τα σημεία τα οποία όχι μόνο ξέρουμε να αντιμετωπίσουμε, όχι μόνο έχουμε εκπαιδευτεί εμείς οι ίδιοι... ...αλλά τα αντιμετωπίζουμε πώς; Όταν γίνεται το περιστατικό όπου δημιουργείται στο χώρο πλέον που θα επέμβω εγώ επαγγελματίας ή ο γνώστης, ο πανικός και η άγνοια η οποία επιτίθεται εκείνη τη στιγμή για να κάνει και αυτή ένα μέρος της διαδικασίας. και φυσικά και σε αυτό υπάρχει εκπαίδευση, πώς να αντιμετωπίζουμε τον πανικόβλητο και πώς να αντιμετωπίζουμε και τον μη σχετικό ή αυτόν που νομίζει ότι ξέρει και επεμβαίνει και δημιουργεί ένταση.

Ξέρεις, όταν τα λέμε τώρα σε πραγματικότητα, είναι αλλιώς να τα λέμε σε σαλωνάτα, είναι αλλιώς να είμαστε τώρα στον καναπέ και στον χώρο της εκπαίδευσης. Εμείς οι ναυαγοσωστικοί η ΕΝΑΚ τα 30 χρόνια επειδή το έχουμε ζήσει αυτό στην παραλία, στις πισίνες, έχουμε αποκτήσει μεγάλη εμπειρία το πώς όλο αυτό το πράγμα μεταφράζεται πλέον σε πράξη όταν βρίσκεσαι πλέον στο πεδίο της μάχης και όχι απλά να το λέμε σε μια θεωρία. Εγώ το καταλαβαίνω αυτό που λες γιατί το έχω ζήσει και το έχω κάνει.

Έχω βρεθεί στη θάλασσα και έχω γίνει μπλε την ώρα που κάνω CPR απ' το κρύο. Αλλά ο κόσμος δεν ξέρει πώς γίνονται οι πρώτες βοήθειες και φυσικά να μην τρομάζουμε και τον κόσμο, οι πρώτες βοήθειες είναι πολύ απλά πράγματα και βασικά που πρέπει να τα γνωρίζουνε. Αν όμως έρθει κάποιος, κάνει το σεμινάριο των 8 ωρών και δεν νιώθει έτοιμος, μπορεί να κάνει επανάληψη, μπορεί να κάνει περισσότερες ώρες στην ΕΝΑΚ, μπορεί να εκπαιδευτεί παραπάνω; Κοίταξε να δεις, συνήθως κάποιος ο οποίος το αντιμετωπίζει σοβαρά...

Γιατί εδώ δεν μιλάμε μόνο για την νομική, για το νομικό θέμα. Νομικά στις 8 ώρες έχει καλυφθεί.

Από κει και πέρα μετά έχεις πάρει το πιστοποιητικό είσαι κομπλέ. Θέλεις όμως να ξέρεις, να μάθεις. Όποιος θέλει στην ΕΝΑΚ να το κάνει επανάληψη, μπορεί να το κάνει επανάληψη και εμάς ποτέ αν έρχεται δεν τους χρεώνουμε κιόλας.

Γιατί το θεωρούμε ότι κάτι του λείπει ή κάτι δεν το κατάλαβε καλά. Μπορεί να κάνει την επανάληψη, συν το ότι έχουμε και κάτι πολύ μοναδικό, ότι το μάθημα το έχουμε και βιντεοσκοπημένο. Που σημαίνει μπορεί αντί να ξαναέρθει 8 ώρες στην αίθουσα μέσα και ο χρόνος είναι πολύτιμος στην εποχή μας, μπορεί απλά να τα ακούσει.

Να τα δει. Γιατί είναι ζωντανό το μάθημα. Δηλαδή εμείς δεν είναι εξ αποστάσεως ούτε μέσω ίντερνετ.

Θεωρούμε οι πρώτες βοήθειες γίνονται μόνο σε αίθουσα. Αλλιώς δεν κάνουν πρώτες βοήθειες. Από κει και πέρα μετά είναι διάλεξη.

Και το Υπουργείο με το νόμο έχει βγάλει ότι όταν μία επιχείρηση είναι κάτω από 50 άτομα το προσωπικό της, θα πρέπει να δουν κάποια βίντεο που έχει γυρίσει ο Ερυθρός Σταυρός και τα έχει το site του Υπουργείου. Σωστά. Πόσο πιστεύεις ότι μπορεί κάποιος να εκπαιδευτεί από αυτά τα βίντεο; Παίρνει μια πολύ θα λέγαμε καλή γνώση και υποδομή, αλλά η ΚΑΡΠΑ ειδικά δεν μπορεί να διδαχθεί μόνο από βίντεο.

Εάν δεν πάρεις το ανθρωποειδές κάτω το μανεκέν να το ακουμπήσεις κάτω και να κάνεις να δεις τη συμπίεση και να σε διορθώσει ο εκπαιδευτής και τη στάση του σώματός σου και πώς καθόμαστε και πώς κάνουμε τη συμπίεση και πόσο πιέζουμε και να το αισθανθείς πάνω στην κούκλα... Ξέρεις η κούκλα έχει ένα ελατήριο μέσα το οποίο στην πραγματικότητα όταν το κάνεις πάνω της η συμπίεση, είναι σαν να το κάνεις πάνω σε πραγματικό άνθρωπο. Η "Άννα".

Η "Άννα" είναι ένα κλασικό όνομα το οποίο έτσι συνηθίζεται σε αυτές τις κούκλες. Εάν δεν το κάνεις δεν θα το μάθεις ποτέ. Πρέπει να γίνει υποχρεωτικά επάνω και μάλιστα ο διεθνής οργανισμός ο EFR που εμείς εκπροσωπούμε, μας υποχρεώνει ότι για να δώσουμε το πτυχίο πρέπει να κάνει το πρακτικό κομμάτι.

Δεν μου λέει το δικαίωμα να του κάνω το μέρος, ας πούμε το μεγαλύτερο μέρος θα το κάνω ας πούμε ιντερνετικά, δηλαδή να μπει να το δει, αλλά την ώρα που θα πρέπει να γίνει το κομμάτι της ΚΑΡΠΑ θα 'ρθει έστω και μία ώρα στην αίθουσα για να το εφαρμόσει για να μπορέσει να πιστοποιηθεί και να πάρει το πτυχίο. Θα έλεγα ότι εξ αποστάσεως δεν μπορείς να κάνεις πρώτες βοήθειες. Όχι.

Και θα έλεγα μάλιστα ότι αυτό που έχει κάνει το Υπουργείο με το βίντεο είναι αστείο. Είναι ένα πρώτο βήμα. Μην το βλέπουμε, μην το πηγαίνουμε στο να το χαρακτηρίσουμε.

Είναι ένα πρώτο βήμα από το μηδέν. Ωριμάζουμε σιγά-σιγά. Ναι, αλλά δεν μπορείς να πεις ότι ξέρεις πρώτες βοήθειες ή να πας να κάνεις κάτι.

Ίσως το πηγαίνει στο μεγαλύτερο μέρος τουλάχιστον να έχει ακούσει κάτι για να μπορέσει από κει και πέρα να πάει στο επόμενο. Δεν απαιτώ αυτή τη στιγμή από το ελληνικό κράτος να κινείται γρήγορα και να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες. Χειροκροτώ ότι τουλάχιστον έγινε αυτό, γιατί ξέρετε και εγώ προσωπικά 30 χρόνια αλλά και η ΕΝΑΚ και όσοι ασχολούμαστε με τις πρώτες βοήθειες ειλικρινά φωνάζουμε στο κομμάτι των πρώτων βοηθειών.

Γιατί το να χάνεις έναν άνθρωπο, ένα πολύτιμο θα λέγαμε, ένα πολύτιμο πράγμα σε μια κοινωνία... Πέρα από την τιμή του αξίζει ο άνθρωπος, δεν συζητάμε γι' αυτό. Είναι ότι χάνεις έναν άνθρωπο.

Έναν άνθρωπο που μπορεί να είναι ένας πατέρας και να αφήσει μια ορφανή οικογένεια πίσω γιατί για ένα απλό πράγμα, θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί ας πούμε μια απλή θα λέγαμε πνιγμονή... ...θα του κάνεις μια μέθοδο εναντίον της πνιγμονής ώστε να βγει αυτό και να σωθεί ένας άνθρωπος με αποτέλεσμα να έχεις ζωντανό έναν άνθρωπο. Δηλαδή υποχρεωτικά για μένα σαν Νίκο Γιοβανίδη, σαν ΕΝΑΚ, Ελληνική Ναυαγοσωστική Ακαδημία, η γραμμή μας και η θέση μας είναι, και θα 'ναι και η μάχη από δω και πέρα μέχρι να τελειώσει και να κλείσει ο κύκλος μου ο επαγγελματικός, να γίνει υποχρεωτικές οι πρώτες βοήθειες Αλέξανδρε στο Λύκειο.

Απ' τη στιγμή που τελειώνεις το Λύκειο έχεις περάσει αυτές τις 8 ώρες στο Λύκειο και βγαίνεις ενήλικας πλέον έξω στην κοινωνία έχοντας τις γνώσεις στη χρήση απινιδωτή, να αντιμετωπίζεις τραυματισμούς, να αντιμετωπίζεις καταστάσεις και έτσι σιγά-σιγά οι πολίτες υποχρεωτικά με αυτόν τον τρόπο... Ή όπως κάνουν ας πούμε κάποιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να πας στη σχολή οδηγών θα πρέπει να πας να περάσει τόσες ώρες πρώτες βοήθειες... Αυτό ήθελα να πω τώρα, ότι το 100% της νεολαίας, το 100% καταλαβαίνεις πώς το εννοώ, θα πάει να πάρει άδεια οδήγησης.

Άρα σου λέει μ' αυτόν τον τρόπο σε 20-30 χρόνια, 15 ανάλογα το κύκλο που εκπαίδευσης, θα έχω τον κόσμο μου, το λαό μου, τον πληθυσμό μου εκπαιδευμένο. Άρα κάθε κίνηση που οδηγεί στην εκπαίδευση μειώνει αυτό που λέμε την επιθετικότητα του, της κακιάς ώρας, του ατυχήματος. Γιατί έχει αποδειχθεί στατιστικά ότι είναι πολλά τα ατυχήματα.

Δυστυχώς πάρα πολλά από αυτά δεν καταλήγουν καλά και ειδικά οι βαριά τραυματισμοί δυστυχώς είτε είναι από τροχαίο, που είναι το νούμερο ένα και σε θανάτους στη χώρα μας, είτε είναι σε οποιοδήποτε άλλο χώρο... Εάν είναι βαρύ, δυστυχώς τα στατιστικά είναι αποθαρρυντικά. Τα στατιστικά σε τέτοιες περιπτώσεις ποτέ δεν είναι καλά.

Δυστυχώς και πάντα το αναφέρουμε γιατί εάν δεν ταραχτούμε, εάν δεν καταλάβουμε ότι έχουμε 4 λεπτά για να σταματήσει πλέον ο εγκέφαλος να ενεργεί και να αρχίζει να νεκρώνεται... ...αν δεν καταλάβουμε ότι χρειάζεται εκπαίδευση με μεθοδικότητα, πίνακες, τυποποιημένες κινήσεις, τότε από κει και πέρα μετά όταν θα γίνει δυστυχώς... Εγώ θα έλεγα πολύ και την επανάληψη.

Θα είμαστε έτοιμοι. Επανάληψη είπαμε. Γνώση...

Γιατί εγώ το είδα από μένα, ότι όταν χρειάστηκε να κάνω κάτι επειδή το είχα κάνει πολλές φορές επανάληψη μου ήταν κάτι πολύ απλό. Μου ήταν κάτι σαν να λέω οκ, ανοίγω ένα βιβλίο και διαβάζω τον πρόλογο. Ήξερα ακριβώς τι να κάνω.

Αυτό έχει να κάνει με μια σπουδαία λέξη που υπάρχει που λέγεται παιδεία. Η παιδεία είναι όλη αυτή η οποία σε οδηγεί από κει και πέρα τον ίδιο σου να κάνεις επανάληψη και να δεις βιντεάκια στο YouTube και να ρωτήσεις γιατρούς. Δηλαδή ξέρεις πόσες φορές και εγώ μέσα στα 30 χρόνια τώρα σαν εκπαιδευτής και σαν ιδιοκτήτης της ΕΝΑΚ αλλά και πριν σαν ναυαγοσώστης...

Ο πατέρας μου είναι γιατρός. Ο αδελφός μου γιατρός. Ξέρεις πόσες φορές τον ρώτησα ε; Χιλιάδες.

Χιλιάδες φορές. Τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Τι κάνουμε σε αυτή την άλλη περίπτωση; Έτυχε αυτό στην παραλία. Τι θα μπορούσε έτσι; Και έτσι συνεχώς η γνώση επεκτεινόταν.

Σήμερα κιόλας στην εποχή μας που έχουμε τέτοια πρόσβαση πλέον στο YouTube με τόσα βίντεο, με τέτοια δυνατότητα που έχουμε στο ίντερνετ, με τόσα βιβλία που υπάρχουν, θα είναι κρίμα απ' το Θεό να μην έχουμε τις γνώσεις. Πιο παλιά για να βρούμε κάτι έπρεπε να πάμε να βρούμε ένα εγχειρίδιο, τα πιο πολλά στα αγγλικά, κακογραμμένα ή καλογραμμένα, γενικότερα δεν υπήρχε. Και φυσικά ένα βιβλίο το οποίο φυσικά δεν έχει την εξέλιξη.

Να σου πω ένα παράδειγμα. Το πώς αλλάζει η ΚΑΡΠΑ είναι καταπληκτικό.

Το οποίο έχει δύο στοιχεία. Το ένα είναι... - Ναι, όντως το θυμάμαι ότι είχε αλλάξει, είχε αλλάξει δύο φορές ενώ ήμουνα ακόμα στην εκπαίδευση.

- Δύο φορές. Εγώ 30 χρόνια και έχει αλλάξει ένας σωρό φορές. Και μάλιστα έχουμε αλλαγές οι οποίες έχουν να κάνουν με τον τρόπο με τον οποίο κάνουμε τις συμπιέσεις, τις αναπνοές.

Έχει να κάνει ακόμα και το πώς βάζουμε τα χέρια μας. Στο βρέφος παλιά βάζαμε δύο δάχτυλα στο στέρνο πάνω, τώρα πια πιάνουμε αγκαλιά και πιέζουμε με τους δύο αντίχειρες και ένα σωρό άλλες αλλαγές που γίνανε. Ώστε ακόμα και αυτός που έκανε πρώτες βοήθειες, το ξέρεις ότι πρέπει να πιστοποιείται κάθε δύο χρόνια.

Το Basic Life Support, το BLS λέει ότι κάθε δύο χρόνια λήγει η πιστοποίησή του. Για ποιο λόγο λήγει; Γιατί έχουμε εξελίξεις, συν το ότι τα ξεχνάει, συν το ότι θέλει επανάληψη. Άρα όπως καταλαβαίνεις χτίζεται πλέον ένα δίκτυο όπου οδηγεί όλα αυτά στην ασφάλεια.

Στην ασφάλεια του να μπορέσει ο συνάνθρωπος προς το συνάνθρωπο να τον υποστηρίξει. Δεν υπάρχει κράτος εκείνη την ώρα. Υπάρχεις εσύ και εγώ.

Που εκείνη τη στιγμή βρίσκεσαι σε δύσκολη θέση και εγώ καλούμαι εκείνη τη στιγμή, σαν καλός Σαμαρείτης αν θέλεις, αλτρουισμός αν θέλεις, άνθρωπος να ενεργήσω. Με γνώση θα με φέρει πλέον να κάνω βήματα τα οποία θα φέρουν αποτέλεσμα. Και έχει αποδειχθεί ότι φέρουν αποτέλεσμα.

Και εσύ και εγώ επειδή πήγαμε στην παραλία και επειδή ήμασταν μαζί και ξέρω πάρα πολύ καλά και την ιστορία σου σαν ναυαγοσώστη, εντάξει, την εποχή που είχες κάνει ναυαγοσωστική... ...θυμάσαι πάρα πολύ καλά ότι την ώρα που γίνεται το ατύχημα υπάρχει ένταση... ...και εκείνη τη στιγμή σε σώζει η γνώση, η μέθοδος για να μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις.

Ξέρεις, να σου πω και ένα στοιχείο... - Και η τυποποίηση. Η τυποποίηση.

Υπάρχει ένα πολύ ωραίο που λέει ότι έχει καταγραφεί ότι σε όλη μας τη ζωή ο κάθε πολίτης θα βρεθεί σίγουρα τουλάχιστον μία φορά μπροστά σε ένα βαρύ ατύχημα στο οποίο θα καθοριστεί η εξέλιξή του από τον ίδιο τον εαυτό του. Κράτα το αυτό που είπα τώρα. - Σε μένα δύο φορές μέχρι στιγμής.

Τουλάχιστον. Άρα αυτό να μας συγκλονίσει, μη μας φοβίσει. Δεν δημιουργούμε πανικό, απλά δημιουργούμε τη βάση για να συνειδητοποιήσει ο καθένας μας την ευθύνη που έχουμε απέναντι στην ανθρώπινη ζωή.

Και το πόσο σημαντικό είναι αυτό που λέμε. Και αν το πάμε τώρα και γιατί αυτός που κινδυνεύει είναι ένας πολύ δικός μας άνθρωπος, αύριο το πρωί θα τρέξουμε, εντάξει; Και πόσο μάλιστα όταν κάποιος είναι γονιός και μπορεί να είναι το παιδί του, έτσι; Σωστά. Και τώρα που έχουμε τη δυνατότητα ας πούμε να μπεις στο site enak.gr στις πρώτες βοήθειες ή μιλάς με τη γραμματεία.

Αυτό σε οδηγεί αμέσως, εντάξει και από κει και πέρα μετά να βρεις το χρόνο και να μπορείς... Εμείς έχουμε ένα πολύ καλό, επειδή είμαστε η πιο μεγάλη σχολή στην Ελλάδα έχουμε κάθε εβδομάδα σχολείο. Συνέχεια.

Και αυτό το κάνουμε μόνο και μόνο για να εξυπηρετούμε τις ανάγκες που δημιουργούνται. - Η εκπαίδευση γίνεται σε συγκεκριμένες ώρες; - Σε συγκεκριμένες ώρες, συγκεκριμένες ημέρες. Σε Σαββατοκύριακα για παράδειγμα; Σε καθημερινές; - Και καθημερινές και Σαββατοκύριακα.

- Άρα δεν υπάρχει πρόβλημα χρόνου: "Να εγώ δουλεύω, δεν μπορώ..." ή κάποια άλλα τέτοια θέματα. Ξέρεις μου κάνει εντύπωση πάρα πολύ ότι πέρα που έχουμε τις επιχειρήσεις οι οποίες συνέχεια μας καλούν και πάμε στην επιχείρηση πια οι εκπαιδευτές μας και κάνουν την εκπαίδευση... Η ΕΝΑΚ έχει, μπορεί να πιστοποιήσει και τις επιχειρήσεις έτσι; Για το νόμο δηλαδή για να καλύψει το νόμο που ισχύει από 1η 1ου του '26.

Μπορεί να πάει η ΕΝΑΚ και να εκπαιδεύσει μία επιχείρηση. - Μας καλούν οι επιχειρήσεις, πάμε να κάνουμε την εκπαίδευση, πληρωνόμαστε γι' αυτό, πιστοποιούμε το προσωπικό το οποίο ορίζει πλέον η κάθε εταιρεία που πρέπει να κάνει. Φυσικά σε μεγάλες εταιρείες καταλαβαίνεις ότι γίνονται επαναληπτικά σεμινάρια για να μπορέσουμε να καλύψουμε, γιατί υπάρχουν εταιρείες που έχουν 50 άτομα προσωπικό, υπάρχουν εταιρείες που έχουν και 500 άτομα προσωπικό ή τα ανάλογα νούμερα.

Εκεί φυσικά θα γίνει η ανάλογη εκπαίδευση. Τώρα, δεν είναι μόνο αυτό. Μας έχει κάνει τρομερή εντύπωση ότι το τελευταίο καιρό πάρα πολύ σύλλογοι, ακόμα και δημοτικά σχολεία, σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, ιστιοπλοϊκοί όμιλοι, ναυτικοί όμιλοι, ποδοσφαιρικές ομάδες, κοινωνικοί σύλλογοι σε ένα χωριό κάπου αλλού, ζητάνε.

Υπάρχει δίψα πλέον για πρώτες βοήθειες και αυτό τι σημαίνει; Ότι ωριμάζουμε. Αντιλαμβανόμαστε. - Ότι έχει γίνει κατανοητό το πόσο σημαντικό είναι πλέον.

Αυτό πλέον είναι πάρα πολύ σημαντικό όπως το αναφέρεις, γιατί εμείς παλιά θυμάσαι εμείς τα κάναμε μόνιμοι μας, εμείς τα ξέραμε, εμείς αντιμετωπίζαμε... Αλλά τώρα αρχίζει και γίνεται αυτό το πράγμα ένα θα λέγαμε ένα τσουνάμι, καλό, στα τόσα αρνητικά που ακούμε κάθε μέρα και μακάρι αυτό να συνεχίσει, γιατί η δίψα φυσικά η γνώση είναι αυτή η οποία θα φέρει αποτέλεσμα. Μα αυτό που σου είχα πει και εγώ όταν σε κάλεσα στην εκπομπή είναι ότι ακόμα και ένας άνθρωπος να εκπαιδευτεί από το βίντεο που θα δει εδώ πέρα ή από αυτό που θα δει στην τηλεόραση και να σώσει έναν άνθρωπο, θεωρώ την εκπομπή την πιο επιτυχημένη εκπομπή από όλη τη σειρά που έχω κάνει μέχρι τώρα.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί γιατί ξέρεις και εσύ και κυρίως εγώ πολλάκις... Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που ένα κοριτσάκι 8 χρονών έζησε γιατί απλά ο 19χρονος τότε Νίκος Γιοβανίδης, ο ναυαγοσώστης στην παραλία, έκανε αυτά που έπρεπε να κάνει. Το κοριτσάκι απ' τη Γερμανία, ο πατέρας του σε κατάσταση πανικού, το κοριτσάκι όμως σώθηκε.

Ξέρεις την πρώτη φορά που σώζεις έναν άνθρωπο που θα ήταν σίγουρα θα ήταν θάνατος και πλέον το συναίσθημα που νιώθεις είναι καταπληκτικό. Φυσικά αυτό έγινε πολλές φορές επανάληψη μετά λόγω ότι επέλεξα επαγγελματικά να ασχοληθώ με αυτό το κομμάτι και μέσα απ' την εκπαίδευση και αργότερα και μέσα απ' τις εργολαβίες που καλύπτουμε ανάγκες ναυαγοσωστικές και τα λοιπά. Αλλά είναι συγκλονιστικό ο καθένας από εσάς που μας ακούει σήμερα την ώρα που θα σώσει έναν άνθρωπο αλλάζουν όλα μέσα του.

Δημιουργείται μια απίστευτη θετικότητα και τότε πλέον είτε συμμετέχεις και δυστυχώς δεν κάνεις τίποτα, είτε συμμετέχεις και κάνεις τα πραγματικά θα λέγαμε σενάρια... ...καταλαβαίνεις την αξία όλων αυτών που λέμε σήμερα. Και πολύ σωστά το είπες πριν.

Πώς έχεις δει να νιώθει ο ναυαγοσώστης; Ο 20χρονος ναυαγοσώστης που πάει στην παραλία και όλοι ξέρουμε ότι πάει με τη λογική του ότι πάω να κάνω διακοπές. Όταν πραγματικά αντιμετωπίζει ένα περιστατικό και είναι σε θέση να σώσει έναν άνθρωπο, πώς βλέπεις την αλλαγή του χαρακτήρα του εκείνη την ώρα και πώς βλέπεις τον ενθουσιασμό του; Δέκα φορές που έχεις κάνει ναυαγοσώστης και το έχεις περάσει. Πολύ εύστοχα το αναφέρεις αυτό.

Υπάρχει τεράστια διαφορά και θα στο πω πώς πώς το καταλαβαίνουμε ανάμεσα στο ναυαγοσώστη τον εκπαιδευμένο που δεν έχει κάνει διάσωση και σ' αυτόν που έχει κάνει διάσωση.

Και ξέρεις πώς φαίνεται αυτό; Όταν αυτός που έχει κάνει διάσωση το πώς μιλάει το βράδυ στους άλλους. Το πώς τους καλωσορίζει στο πόστο. Το πώς έρχεται και του λέει: "Εδώ έχουμε ευθύνη, εδώ έχουμε αποστολή, εδώ υπηρετούμε την ανθρώπινη ζωή." Αυτό είναι το θα λέγαμε το θαυμάσιο που γίνεται όταν κάποιος το δει την πραγματικότητα και φυσικά όλοι επιθυμούμε ένα θετικό αποτέλεσμα.

Θέλουμε τα πάντα να κλείνουν θετικά. Δεν συμβαίνει αυτό πάντα. Παρόλα αυτά όμως η προσπάθεια πρέπει να γίνει μέχρι που λέμε τελευταίας ρανίδος του αίματος.

Δηλαδή θα λιποθυμήσουμε πάνω που λέει ο λόγος, δεν θα σταματήσουμε να προσφέρουμε τις πρώτες βοήθειες... ...και αυτός είναι ο σκοπός και ο στόχος είτε εμάς που είμαστε επαγγελματίες ναυαγοσώστες είτε σε έναν απλό πολίτη ο οποίος καλείται να υποστηρίξει εκείνη τη στιγμή ένα ατύχημα. Πάμε λοιπόν σ' αυτόν, στον απλό πολίτη τώρα.

Ένας άνθρωπος ο οποίος δεν το έχει ανάγκη το πιστοποιητικό, δεν είναι αυτό που χρειάζεται για την δουλειά του, αλλά θέλει να παρακολουθήσει πρώτες βοήθειες. Είτε είναι γονέας και θέλει να ξέρει πρώτες βοήθειες για το παιδί του, είτε είναι απλά ένας άνθρωπος που θέλει να μάθει τις πρώτες βοήθειες ως μια γνώση και ας την έχει και αχρείαστη. Τι κόστος έχουν οι πρώτες βοήθειες; Κοιτάμε κοιτάμε το κόστος να είναι φιλικό.

Δηλαδή να είναι κάτω από 100 ευρώ, δηλαδή περίπου στα 80 ευρώ το βάζουμε γιατί... ...να καλυφθούν και οι ανάγκες να εκπαιδευτεί ο εκπαιδευτής, να πληρωθεί ο εκπαιδευτής, να πληρωθούν οι αίθουσες και όλο αυτό το υλικό που κάνουμε. Έχει αποδειχθεί και μέσα από θα λέγαμε βλέποντας τις επιλογές της εκπαίδευσης από πολίτες...

...ότι δεν έχουμε μόνο ναυαγοσώστες ή μόνο ανθρώπους οι οποίοι για κάποιο λόγο υποχρεωτικότητας τους έφερε στη σχολή. Ναι, Αλέξανδρε έχεις πολύ δίκιο. Πάρα πολύς κόσμος έρχεται γιατί από μόνος του ένιωσε την ανάγκη και ξέρεις οι πιο πολλοί από αυτούς, και θα στο τονίσω επειδή πάντα στατιστικά τους ρωτάμε...

...έχουν βρεθεί μπροστά σε ατύχημα και δεν ήξεραν να αντιδράσουν. Αυτή θα λέγαμε η συγκλονιστική θα λέγαμε εμπειρία ότι είμαι μπροστά και δεν ξέρω τι να κάνω... ...τον οδηγεί μετά στο να ψάξει και να έρθει σε μια σχολή όπως είμαστε εμείς και να πάρει αυτές θα λέγαμε τις γνώσεις.

Είναι μεγάλο πράγμα να μη χρειαστεί να μην ξέρουμε τι να κάνουμε. Αυτό αυτό θα έλεγα τώρα, ότι είναι απ' τα πράγματα που πρέπει να τα ξέρεις πριν και όταν θα βρεθείς σε μια κατάσταση να μπορείς να την αντιμετωπίσεις και όχι να πας να το κάνεις εκ των υστέρων. Αυτό όμως που ήταν που είναι το πιο σημαντικό από όλα αυτό είναι το κόστος.

Μιλάμε για ένα κόστος κυριολεκτικά ασήμαντο. Σωστά. Μιλάμε για ένα κόστος ασήμαντο, οπότε όποιος δεν έχει εκπαιδευτεί στις πρώτες βοήθειες είναι απλά επειδή βαριέται.

Δεν μπορώ να δεχτώ ότι κάποιος δεν έχει πάει για κόστος, δεν έχει πάει για το χρόνο γιατί μιλάμε για 8 ώρες, έτσι; Ένα σεμινάριο στην ουσία είναι. Κοίταξε μπορεί να πούμε και έτσι για να μην τους αποθαρρύνουμε ότι δεν το έχεις συνειδητοποιήσει ακόμα την αξία που έχει. Αν κάποιος συνειδητοποιήσει ακόμα και σήμερα μας ακούει και δεν ακούει απλά απλούς ανθρώπους οι οποίοι αναφέρονται σε ένα θέμα, μιλάμε για ναυαγοσώστες, δηλαδή πρώτη γραμμή, τι μάχη πολέμου πεθαίνεις εκεί πέρα εκείνη τη στιγμή, εντάξει; Φωνάζουμε και λέμε, είναι τρομερό το ότι τη στιγμή που γίνεται το ατύχημα δεν έχουμε χρόνο.

Δηλαδή μια μεγάλη αιμορραγία, μια πνιγμονή, μια ανάγκη να κάνουμε ΚΑΡΠΑ και τα λοιπά. Εάν δεν ξέρουμε, παιδιά δεν έχουμε χρόνο. Ο χρόνος τελειώνει εκείνη τη στιγμή και χάνουμε φυσικά τον άνθρωπο.

Εγώ θα πω ένα περιστατικό που είχε τύχει, που ήμασταν σε ποτάμι και όταν εγώ ήμουνα που χρειάστηκα βοήθεια μέσα στο ποτάμι, οι περισσότεροι έκαναν ένα βήμα πίσω. Κυριολεκτικά έκαναν ένα βήμα πίσω. Και ήταν δύο εκπαιδευμένα άτομα τα οποία πήγαν μπροστά στο ποτάμι, μου πέταξαν το σκοινί, έκαναν αυτό ακριβώς που όριζε το πρωτόκολλο και τότε είδα τη σημαντικότητα του να υπάρχει πρωτόκολλο...

...γιατί όντως αν δεν μου έλεγαν τη συγκεκριμένη φράση όπως την έχουμε μάθει, δεν θα άκουγα να πιάσω το σκοινί εκεί που το πέταξαν. Οπότε η σημαντικότητα του να έχουμε πρωτόκολλο στις πρώτες βοήθειες και να ξέρουμε να το εφαρμόσουμε είναι αυτό που θα καθορίσει το αν ο συνάνθρωπός μας θα ζήσει ή θα πεθάνει στην κυριολεξία. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.

Όπως καταλαβαίνεις κάθε τι που λέμε και μεγάλη αξία η εκπομπή σου σήμερα, γιατί αναδεικνύεις ένα θέμα το οποίο εμείς έχουμε αφιερώσει όλη μας τη ζωή. Σπουδάσαμε τόσα πανεπιστήμια, κάναμε μεταπτυχιακά και τελικά τα παρατήσαμε όλα και ασχοληθήκαμε μ' αυτό το κομμάτι και όλοι οι συνεργάτες μου στην εταιρεία. Γιατί θέλουμε έτσι να μειώσουμε τις πιθανότητες ένα ατύχημα να μας βρει με ανοιχτή την πόρτα από πίσω και να μας κάνει ζημιά.

Θα πω και ένα τελευταίο πράγμα για να κλείσουμε και θέλω και την συνδρομή σου σ' αυτό. Πόσο σημαντικό είναι να γίνεται επανάληψη στις επιχειρήσεις μέσα για όλες τις διαδικασίες. Δηλαδή, μια φωτιά.

Ένας παροχή πρώτων βοηθειών, ένα καρδιακό περιστατικό, ένας πελάτης που μπαίνει μέσα, ένας συνάδελφος. Πόσο σημαντικό είναι να γίνονται σενάρια και να λειτουργούν μες στην επιχείρηση. Είπες δύο κομμάτια εδώ θα τα πω.

Έχω πελάτες αυτή τη στιγμή στην ΕΝΑΚ οι οποίοι έχουν καθιερώσει δύο φορές το χρόνο να κάνουν σεμινάρια στο προσωπικό τους αλλά και στους πελάτες τους. Και αυτό που σου λέω... Στους πελάτες τους; Έχω τη μαρίνα Φλοίσβου η οποία έχει το προσωπικό της αλλά και τους πελάτες με τα κότερα.

Δύο φορές το χρόνο έρχονται οι πελάτες, δηλαδή οι καπετάνιοι και τα πληρώματα και τους κάνουμε εκπαίδευση κανονικά, επανάληψη και τον Μάιο που ανοίγει η σεζόν και τον Οκτώβριο πριν που κλείνει η σεζόν ώστε να μπούμε στο χειμωνιάτικο και το προσωπικό. Αυτό τι δείχνει; Ωριμότητα. Και φυσικά δείχνει και ότι τους έχουν τύχει περιστατικά.

Γιατί πραγματικά αν δεν σου έχουν τύχει περιστατικά δεν μπορείς να έχεις τόσο καλή οργάνωση. Εγώ το είδα από μένα, που την πρώτη φορά που πήρε φωτιά ένα μαγαζί μου, δεν χρησιμοποίησε κανείς τους πυροσβεστήρες. Σκόνταφταν πάνω στους πυροσβεστήρες, σκόνταφταν στην κυριολεξία.

Και τότε τους ρώτησα γιατί δεν πήρατε τον πυροσβεστήρα; Μου είπαν δεν τον είδαμε. Λέω μα δεν σκόνταφτες για να πας να πάρεις νερό; Μου λέει ναι. Λέω και γιατί δεν τον πήρες; Α δεν ήξερα να τον χρησιμοποιήσω.

Και τότε κατάλαβα ότι πρέπει και το αυτονόητο, αυτό που θεωρείς εσύ αυτονόητο, να το εξηγήσεις. Και να το εξηγήσεις απλά και ξανά και ξανά μέχρι να γίνει γνώση σου, μέχρι να κατακτήσεις τη γνώση.

Και θα σου πω και ένα άλλο που είπες πριν, δράττομαι της ευκαιρίας, το είπες και το κάνει η ΕΝΑΚ αυτό. Γιατί; Γιατί απλά είμαστε στην πρώτη γραμμή. Υπάρχει ένα κεφάλαιο στη σχολή μας, στο οποίο τι λέει; Κάναμε την εκπαίδευση.

Ωραία. Αν κάποιος θέλει, έχουμε δεύτερο μάθημα στο οποίο το ονομάζουμε το μάθημα το οποίο φυσικά δεν μας υποχρεώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ή διεθνείς οργανισμοί. Το οποίο τι είναι; Σε καλούμε πλέον και σου λέμε σενάρια.

Τα σενάρια για μένα το καταπληκτικότερο μάθημα. Δηλαδή μπαίνεις μέσα, έχουμε κάνει την εκπαίδευση, τελειώσαμε, είσαστε πτυχιούχοι κομπλέ. Πάμε τώρα.

Έχουμε αυτή την περίπτωση που συμβαίνει αυτό αυτό αυτό και αυτό και αυτό, αντέδρασε. Και τον καταγράφουμε εκείνη την ώρα. Το οποίο είναι και πιο ενδιαφέρον μάθημα έτσι; Είναι και πιο ωραίο.

Το ονομάζουμε σενάρια. Στα οποία έχουμε εμείς φτιάξει κάποια σενάρια, συγκεκριμένα έχουμε 15 σενάρια στα οποία σενάρια έχουμε βρει ώστε να καλύψουμε όλη την ύλη και μάλιστα έχουμε και ανακατεύουμε τη γνώση ώστε σε κάθε σενάριο να καλείται πλέον να αντιδράσει. Και μετά τι κάνουμε; Το σχολιάζουμε.

Δηλαδή βλέπουμε τα λάθη, τις αντιδράσεις και τα λοιπά. Δεν θα σκοντάφτετε πάνω στον πυροσβεστήρα, θα είπατε έχω πυροσβεστήρα, αλλά γενικότερα τα σενάρια είναι μια καινούργια μέθοδος την οποία εφαρμόσαμε αυτή τη στιγμή στην ΕΝΑΚ. Έχει πολύ αποτέλεσμα.

Πάρα πολλοί το επιλέγουν να το κάνουν αυτό προσθετικά. Και μάλιστα πάρα πολλοί ξέρεις τι κάνουν μετά; Ζητάνε να γίνουν και εκπαιδευτές, ξέρεις υπάρχει το basic, υπάρχει το advance, υπάρχει το pro. Δηλαδή αν θέλεις εξελίσσεσαι.

Η ΕΝΑΚ σου προσφέρει τα επίπεδα εκπαίδευσης. Άρα το βασικό είναι να ξεκινήσουμε όλοι με το βασικό των πρώτων βοηθειών, που μιλάμε για ένα κόστος το οποίο είναι κάτω των 100 ευρώ. Να πιστοποιηθούμε, να μάθουμε και να 'ρθουμε σε πρώτη επαφή.

Γιατί καλά λέμε πρώτες βοήθειες. Οκ, τι είναι; Είναι τόσο δύσκολο; Δεν πάμε να γίνουμε γιατροί. Πάμε να κάνουμε απλά πραγματάκια, καθημερινά πραγματάκια που όμως μπορούν να σώσουν μια ανθρώπινη ζωή.

Και να πω κάτι και θέλω έτσι να με προσέξετε και να το καταγράψετε. Τρεις είναι οι κρίκοι της αλυσίδας της ζωής. Στον πρώτο κρίκο είμαστε εμείς οι πολίτες, ο απλός πολίτης.

Ο δεύτερος κρίκος είναι η εξειδικευμένη βοήθεια, το γνωστό σε όλους μας ΕΚΑΒ. Και ο τρίτος κρίκος είναι τα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου. Αυτοί οι κρίκοι μεταξύ τους έχουν, προσέξτε, την ίδια αξία.

Όχι όμως την ίδια γνώση.

Τι σημαίνει αξία; Εάν εγώ ο πολίτης δεν κάνω αυτά που πρέπει να κάνω και τον δώσω νεκρό στο δεύτερο στάδιο, αποτύχαμε όλοι μας. Πρέπει και εγώ ο πολίτης να τον κρατήσω ζωντανό, ίσως με την ΚΑΡΠΑ, ίσως με το να σταματήσω μια αιμορραγία. Και η εξειδικευμένη βοήθεια από κει και πέρα μετά που έχει στο ΕΚΑΒ, δηλαδή μέσα στο ασθενοφόρο έχει υλικά, έχει οξυγόνο, έχει πάρα πολλά πράγματα να τον κρατήσει ζωντανό και να τον υποστηρίξει τη ζωή και ό,τι άλλο απαραίτητο και γνωρίζει να κάνει για να φτάσουμε στο γιατρό και ο γιατρός να τον επιστρέψει σπίτι του.

Όπως καταλαβαίνετε ίδια αξία, όχι ίδια γνώση. Βάλτε στο μυαλό σας το ατύχημα όπου πλέον τα στατιστικά λένε ότι υπάρχει. Τι κάνουμε; Γνώση.

Τι κάνουμε; Επανάληψη. Τι κάνουμε; Εκπαιδευόμαστε. Θέλω να κλείσουμε με ένα περιστατικό που σε έχει σημαδέψει, που το θυμάσαι, ένα δύσκολο περιστατικό που ήταν πρώτες βοήθειες...

...και αν δεν υπήρχε ο ναυαγοσώστης, εσύ, το άτομο που τις παρείχε η κατάληξη δεν θα ήταν ευχάριστη. Άκου τώρα, θα σου πω ένα περιστατικό εκτός ναυαγοσωστικής, γιατί είναι πιο δυνατό πιο σημαντικό για να καταλάβουν οι ακροατές είναι λίγο πιο συγκλονιστικό. Είμαι σε νησί εδώ του Σαρωνικού για Πάσχα.

Έχουμε αποφασίσει κάποιοι γονείς, οικογενειακώς, να πάρουμε τα παιδιά να τους δείξουμε το παραδοσιακό Πάσχα, δηλαδή να ψήσουμε τον οβελία. Πηγαίνουμε στο νησί, συγκεκριμένα πήγαμε στο νησί του κουμπάρου μου. Και βάλαμε φυσικά σούβλες και όλη αυτή τη διαδικασία για να δουν τα νέα τα παιδιά να μη χαθεί αυτό το έθιμο να μπαίνουν τα βιώματα.

Και κάπου εκεί γίνεται το ατύχημα. Ο κουμπάρος, ο οποίος τυγχάνει να 'ναι και πρώην ΟΥΚ, ΟΥΚ καταλαβαίνεις για τι μιλάμε, για εκπαίδευση υψίστης πλέον αξίας, εντάξει; Ο άνθρωπος αυτός ο οποίος κάποια στιγμή πηγαίνει πίσω από το σπίτι του στο νησί και παίρνει το αλυσοπρίονο για να κόψει λίγο παραπάνω ξύλα για να ενισχύσουμε τη φωτιά που ψήναμε το αρνί. Του φεύγει το αλυσοπρίονο.

Του φεύγει το αλυσοπρίονο όταν μιλάμε σ' έναν άνθρωπο ο οποίος χειρίζεται όπλα. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος είναι το ύψιστο της εκπαίδευσης στο στρατό. Κι όμως.

Φεύγουν απ' τα χέρια σου, στον οποιονδήποτε του φεύγει και του πέφτει πάνω στο πόδι και του κάνει ένα τραύμα απίστευτο. Αιμορραγία τρομερή. Ακούω την κραυγή τη φωνή και εδώ μπαίνουν δύο στοιχεία.

Ένα ότι είχα φαρμακείο στο αυτοκίνητο μέσα. Πολύ βασικό το να υπάρχει φαρμακείο. Παιδεία είναι αυτό τώρα.

Το κουβαλάω μαζί μου.

Είχα μες στο αυτοκίνητο φαρμακείο και όχι φαρμακείο, κανονικό, εξοπλισμένο φαρμακείο. Πέφτω, του κάνω αυτά που έπρεπε να του κάνω, επίδεση και κάποια... Τον μαγκώνω όπως είναι με το αυτοκίνητο και τον πηγαίνω στο Κέντρο Υγείας του νησιού.

Πηγαίνουμε στο Κέντρο Υγείας του νησιού, εννοείται καλείται να φύγει κατευθείαν για χειρουργείο, έρχεται ταξί, ξέρεις πάντα κάποιο ταξί που σε πάει πάρα πολύ γρήγορα μέσα, είχε ιδιωτική ασφάλιση οπότε μίλησα με το νοσοκομείο να φύγει κατευθείαν να πάει μέσα. Την ώρα που είμαι εγώ δίπλα του, αυτό θέλω να το κρατήσεις. Γυρνάει και του λέει ο γιατρός, επειδή τον ήξερε, κι ως στα νησιά ξέρουνται μεταξύ τους.

Του λέει: "Τάκη, δεν ξέρω λέει ποιος σε 'δεσε, αλλά αυτός λέει που σε 'δεσε, έτσι όπως σε 'δεσε, σ' έσωσε τη ζωή." και γυρνάει και με κοιτάει. Τον κοιτάω, δεν μιλάμε και νομίζω εκείνη την ώρα και εσείς καταλάβατε και εμείς μεταξύ μας καταλάβαμε ότι πώς η γνώση εκείνη τη στιγμή έσωσε έναν άνθρωπο, τι έναν άνθρωπο, αρκετά εκπαιδευμένο, όχι άριστα εκπαιδευμένο, που απλά ήρθε η κακιά η ώρα και θα μπορούσε να πεθάνει από αιμορραγία. Αν ήτανε μόνος του πάνω στο βουνό ή κάπου αλλού θα πέθαινε.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο τέτοια αιμορραγία να αντιμετωπιστεί ακόμα και από έναν άνθρωπο ο οποίος έχει εκπαιδευτεί για να αντιμετωπίζει τέτοιες βαριές αιμορραγίες την ώρα πολέμου. Γιατί είναι κάποια ατυχήματα που δυστυχώς είναι πάρα πολύ δυνατά. Τι έρχεται πλέον; Αυτό που λέμε τόση ώρα.

Η γνώση που ήρθε και υλοποιήθηκε στο να αντιμετωπιστεί κατάλληλα, σωστά, μεθοδικά και να φέρει ένα πολύ καλό και θετικό αποτέλεσμα που φυσικά το θέλαμε όλοι μας και τελικά έγινε. Νίκο μου σε ευχαριστώ που ήσουνα σήμερα. Ελπίζω οι τηλεθεατές μας να εκπαιδευτούν στις πρώτες βοήθειες, να δώσουμε και τα στοιχεία επικοινωνίας με την ΕΝΑΚ.

Το site φυσικά enak.gr και το τηλέφωνο. 210 95 75 4 70 10 με 6 το απόγευμα, όπου μπορούμε να σας δώσουμε πληροφορίες, να σας φτιάξουμε φαρμακείο ακριβώς για αυτό το οποίο χρειάζεστε. Άλλο θέλει ένα φαρμακείο ένα ξενοδοχείο για ένα εστιατόριο, άλλο θέλει ένας ορειβάτης να πάει μια εκδρομή, ένας με φουσκωτό που θα πάει μια εκδρομή.

και τη γνώση ώστε να μπορέσουμε και για κάποιους από εσάς που θέλουνε, πέρα από το βασικό κύκλο, να εξειδικευτούμε πάνω στο κομμάτι. Δηλαδή έχουμε μια εταιρεία να μου πείτε, ή εμείς είμαστε ιστιοπλόοι, ή εμείς είμαστε άνθρωποι οι οποίοι δραστηριοποιούμαστε στην Α ή Β δραστηριότητα και να προσαρμόσουμε από κει και πέρα μετά σε κλειστή ομάδα δικός σας ανθρώπων τις πρώτες βοήθειες για να φέρουμε από κει και πέρα μετά τη γνώση πάνω σας. Άρα και συλλόγους, σωματεία δηλαδή και λοιπά, αλλά και ιδιώτες που έχετε κάθε εβδομάδα τμήματα έτσι;

Έχουμε ιστιοπλόους, έχουμε ας πούμε έναν που μας είπε ότι θέλω να κάνω σε έναν αγώνα θέλω να πάω, το οποίο πέρα από το ότι με υποχρεώνει ο νόμος, πρέπει να έχω γνώσεις γιατί θα πάω ιστιοπλοΐα μόνος μου. Δεν θα 'ναι πάνω στο σκάφος μόνος του. Αυτός καταλαβαίνεις πια ήθελε εκπαίδευση πολύ συγκεκριμένη να τα αντιμετωπίσει όλα πλέον μόνος του πάνω.

Ήθελε την εκπαίδευση του να μπορεί να παρέχει πρώτες βοήθειες στον εαυτό του. Στον εαυτό του. Κοίτα κάτι ωραία υπάρχουν.

Ή έχετε άλλος και σου λέει πχ ας πούμε έχω ένα σχολείο αυτή τη στιγμή το οποίο είναι πάρα πολύ εξειδικευμένο. Τα αναφέρω τυχαία τώρα, δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Στο οποίο ξέρεις ότι όταν έχουμε έναν πόλεμο πηγαίνουνε φωτογράφοι, δημοσιογράφοι και κουλ που άνθρωποι για να φέρουν το ρεπορτάζ να υπηρετήσουν.

Το ξέρεις ότι πρέπει να περάσουνε ειδικές πρώτες βοήθειες; Οι οποίες είναι ότι μπορεί να πληγωθεί ο συνάδελφος φωτογράφος ή δημοσιογράφος και πρέπει επί τόπου μες στο πεδίο μάχης να του κάνει βαριές πρώτες βοήθειες και να τον φέρει και προς τα πίσω; Τι θέλω να πω μ' αυτό; Ότι μη μένετε μόνο στο απλό πτυχίο. Η ΕΝΑΚ είναι 30 χρόνια σχολή. Εδώ έχουμε γιατρούς εξειδικευμένους, έχουμε προσωπικό, έχουμε εκπαιδευτές για να καλύψουμε κάθε ανάγκη.

Είτε αυτό είναι μια εταιρεία με την υποχρεωτικότητα του νέου νόμου, είτε αυτό είναι ένας πολίτης που απλά πάει στο εξοχικό του ή πάει βόλτα με το αυτοκίνητό του ή πηγαίνουμε πλέον σε πιο εξειδικευμένα σενάρια που είναι αποστολές ή διαδικασίες. Εγώ πάντως θα παραμείνω στον απλό πολίτη, γιατί ο απλός πολίτης είναι περισσότερος και είναι αυτοί που θα παρέχουν τις πρώτες βοήθειες σε έναν συνάνθρωπό τους. Και αν καταφέρει ένα κράτος και εκπαιδεύσει τον απλό πολίτη του, ειλικρινά στο λέω θα είναι τέτοιο το κέρδος που αν το πιάσουμε με νούμερα, είναι ασύλληπτα τα νούμερα.

Αν το πιάσουμε και σ' αυτό που με ενδιαφέρει εμένα προσωπικά που είναι η ανθρώπινη ζωή και μία ανθρώπινη ζωή να σωθεί δεν υπάρχει αξία στην ανθρώπινη ζωή, είναι το μέγιστο η ανθρώπινη ζωή. Αυτό είναι που είπα και πριν ότι η εκπομπή αυτή αν καταφέρει να σώσει έναν και μόνο άνθρωπο είναι η πιο επιτυχημένη εκπομπή όλης της σειράς. Αυτό είναι το μυστικό.

Έστω και ένας. 9 εκατομμύρια είμαστε, 10 εκατομμύρια είμαστε, 11 εκατομμύρια είμαστε οι Έλληνες. Και ένας να σωθεί αξίζει όλη αυτή η προσπάθεια.

Σε ευχαριστώ πολύ που ήσουν εδώ σήμερα και ελπίζω να είναι μια εκπομπή που να αφήσει το δικό της σημάδι, το δικό της αντίκτυπο σε όλους μας.